Jukka
Jukka (Yucca L.) – rodzaj roślin z rodziny agawowatych. Liczy około 50 gatunków bylin, krzewów i drzew. Występują w Ameryce Północnej, Ameryce Środkowej i na Azorach. Gatunkiem typowym jest Yucca aloifolia L.[2].Odzież dla niego
- kurtki męskie
- spodnie, jeansy
- swetry, pulowery
- marynarki, garnitury
- kamizelki, koszule
- t-shirty, dresy
- płaszcze
Odzież dla niej
- kurtki męskie
- spodnie, jeansy
- swetry, pulowery
- marynarki, garnitury
- kamizelki, koszule
- t-shirty, dresy
- płaszcze
Morfologia i biologia
Są to wieczniezielone byliny, krzewy lub drzewa[3]. Przeważnie mają twarde, mieczowate liście zakończone ostrym kolcem i zebrane w gęste rozety. Starsze rośliny wytwarzają rozgałęziony pień. Kwiaty dzwonkowate, w kolorze białym lub kremowym, zebrane w szczytowy, duży kwiatostan w postaci zwisającej wiechy. Owocem u różnych gatunków jest mięsisty pestkowiec lub sucha torebka, jednakże w w uprawie rzadko wytwarzają owoce, gdyż kwiaty przeważnie przystosowane są do zapylania przez ćmy z rodzaju Pronuba[3].
Uprawa
Są dość łatwe w uprawie, pod warunkiem zapewnienia im dobrego oświetlenia[6]. Preferują piaszczystą i przepuszczalną glebę. Latem można je wystawiać na balkon, werandę, czy do ogrodu. Należy podlewać umiarkowanie, można przesuszać zimą. Umiarkowanie nawozić. Młode rośliny przesadza się co roku do większych doniczek, u starszych, które już są w dużych doniczkach wymienia się tylko górną warstwę ziemi. Zakurzone liście czyści się wilgotną szmatką. Można je rozmnażać przez podział, ukorzenianie odrostów korzeniowych, lub przez ukorzenianie kawałków pnia.
Są to wieczniezielone byliny, krzewy lub drzewa[3]. Przeważnie mają twarde, mieczowate liście zakończone ostrym kolcem i zebrane w gęste rozety. Starsze rośliny wytwarzają rozgałęziony pień. Kwiaty dzwonkowate, w kolorze białym lub kremowym, zebrane w szczytowy, duży kwiatostan w postaci zwisającej wiechy. Owocem u różnych gatunków jest mięsisty pestkowiec lub sucha torebka, jednakże w w uprawie rzadko wytwarzają owoce, gdyż kwiaty przeważnie przystosowane są do zapylania przez ćmy z rodzaju Pronuba[3].
Uprawa
Są dość łatwe w uprawie, pod warunkiem zapewnienia im dobrego oświetlenia[6]. Preferują piaszczystą i przepuszczalną glebę. Latem można je wystawiać na balkon, werandę, czy do ogrodu. Należy podlewać umiarkowanie, można przesuszać zimą. Umiarkowanie nawozić. Młode rośliny przesadza się co roku do większych doniczek, u starszych, które już są w dużych doniczkach wymienia się tylko górną warstwę ziemi. Zakurzone liście czyści się wilgotną szmatką. Można je rozmnażać przez podział, ukorzenianie odrostów korzeniowych, lub przez ukorzenianie kawałków pnia.